Imbasan Sejarah Parti Islam Se-Malaysia (PAS)

Kejayaan cemerlang PAS dalam pilihan raya umum ke-12 pada 2008 telah meletakkan PAS sebagai sebuah parti pembangkang utama yang dilihat oleh rakyat berupaya mengambil alih pemerintahan negara.

Sejak 1990, PAS telah melangkah maju daripada sebuah parti pembangkang yang dianggap ‘ekstrem’ menjadi sebuah parti pemerintah yang moderat dalam melaksanakan cita-cita Islamnya bermula di Kelantan semenjak 1990, kemudian ke Terengganu pada 1999 hingga 2004, dan kini PAS mendapat kepercayaan rakyat di Kedah, Perak dan Selangor.

Di Parlimen juga, PAS telah bangkit dan menguasai 10 peratus daripada kerusi Parlimen atau 25 peratus daripada keseluruhan kerusi pembangkang. Perkembangan ini meletakkan PAS dalam perhatian peminat politik, pengkaji dan juga penyelidik.

Sebenarnya, kemunculan PAS dalam sejarah politik tanah air telah bermula semenjak 23 Ogos 1951 apabila para ulamak yang bersidang di Kuala Lumpur bersetuju menubuhkan sebuah persatuan yang dinamakan Persatuan Ulamak Se-Malaya.

Nama persatuan ini kemudiannya diubah menjadi Persatuan Islam Se-Malaya (PAS) pada 24 November 1951, dalam satu persidangan ulamak Malaya di Bagan Tuan Kecil (Butterworth), Seberang Prai.

Itulah sekelumit permulaan sejarah PAS yang diasaskan oleh para ulamak yang kemudiannya berkembang menjadi sebuah pertubuhan politico-dakwah yang penting di negara ini. Penglibatan dan sumbangan PAS dala politik negara bermula sebaik sahaja ia ditubuhkan walaupun ramai pengkaji mengatakan PAS hanya menyertai politik menjelang pilihan raya 1955.

Kemunculan PAS ini dikatakan hasil daripada silang pengaruh yang berlaku antara beberapa gerakan Islam yang lebih awal seperti Ikhwanul Muslimun di Mesir, Masyumi di Indonesia dan Jamaat Islami di Pakistan. Ketiga-tiga pengaruh ini telah menyerap masuk ke Tanah Melayu melalui para ulamak yang belajar di Mesir, Mekah, India dan Indonesia.

Kesedaran yang awal ialah para ulamak atau umat Islam memerlukan sebuah pertubuhan atau badan yang boleh mewakili mereka dalam semua aspek kehidupan terutama dalam keadaan Tanah Melayu sedang dijajah oleh British ketika itu.

Longgokan kesedaran ini kemudiannya menghasilkan Majlis Tertinggi Agama Malaya (MATA) pada 1947 diikuti oleh Hizbul Muslimin pada 1948 kesan daripada usaha gigih Dr Burhanuddin al-Helmy dan Ustaz Abu Bakar al-Baqir. Walau bagaimanapun, gerakan Islam yang berpusat di Gunung Semanggol ini terkubur ekoran penguatkuasaan Ordinan Darurat pada Jun 1948.

Para ulamak mengambil beberapa sikap selepas tragedi darurat ini. Ada yang ’tawakuf’ daripada politik kepartian tetapi menggerakkan kesedaran rakyat melalui institusi pendidikan atau media massa. Dalam fraksi yang lain, para ulamak telah mengambil sikap untuk menyertai parti nasionalis Umno bagi membolehkan isu-isu umat Islam diperkatakan.

Beberapa tokoh Hizbul Muslimin seperti Tuan Haji Ahmad Fuad Hassan, seorang lepasan Maahad Il Ihya Assyariff, Gunung Semanggol telah menyertai Umno pada 1950 dan dilantik mengetuai Bahagian Agama dan Pelajaran Umno. Bahagian ini kemudiannya mengaturkan beberapa persidangan untuk membolehkan ulamak menubuhkankan persatuan.

Dalam tulisannya, "Ulamak Malaya Belum Bersatu dan Belum Punya Persatuan", Haji Ahmad Fuad menyifatkan kedudukan ulamak ketika itu umpama sampah yang tidak dihargai kerana tiada kekuatan. Lebih-lebih lagi ketika itu ulamak telah muak dengan sikap Umno yang mengabaikan isu pemurtadan Natrah, pengajuran judi loteri, fun fair, kaberat dan lain-lain.

Dalam satu persidangan ulamak yang dipimpin oleh Sheikh Abdullah Fahim, Mufti Pulau Pinang di Seberang Perai pada 1951, mereka telah mengeluarkan fatwa mengharamkan judi loteri anjuran Umno.

Dalam konflik pelbagai yang dihadapi oleh para ulamak dan situasi politik semasa yang masih tidak menuju kepada jalan Allah itu, maka para ulamak membuat pendirian untuk menubuhkan PAS.

Haji Ahmad Badawi, seorang ulamak di Seberang Perai telah mengeluarkan satu manifesto yang dinamakan ’Manifesto al-Badawi’ dengan tema "Ulamak ke Jalan Allah" bagi menyambut persidangan untuk menubuhkan PAS pada 24 November 1951.

Mereka memutuskan supaya PAS menjadi sebuah pertubuhan politik Islam yang memperjuangkan kemerdekaan melalui landasan demokrasi ke arah membentuk sebuah negara yang diredhai Alah. Para ulamak menolak bentukbentuk perjuangan yang diasaskan berdasarkan ideologi ciptaan manusia yang dibawa masuk oleh penjajah.

Semenjak itulah, PAS muncul sebagai sebuah pertubuhan politik Islam yang memperjuangkan kemerdekaan negara, kemudian menyertai pilihan raya demi pilihan raya. PAS juga menggunakan pelbagai saluran untuk menyampaikan mesej dakwahnya termasuk membentuk beberapa kerjasama politik dengan orang bukan Islam semenjak 1953.

Di bawah kepemimpin Tuan Guru Haji Ahmad Fuad Hassan dan Dr Haji Abbas Alias, PAS bercakap soal kemerdekaan yang boleh ditegakkan hukum Islam. PAS menolak kerakyatan jus soli yang merugikan peribumi dan PAS mendesak supaya Islam dijadikan dasar negara yang merdeka. Apabila Dr Burhanuddin al-Helmy mengambil alih kepemimpinan PAS pada akhir 1956, PAS mula memperincikan sikapnya terhadap kemerdekaan yang hendak dicapai yang dianggap ’masih kosong’ dari matlamat sebenar kerana mengabaikan kebangsaan Melayu dan ketuanan Islam.

Hal ini tergambar daripada hasrat Dr Burhanuddin, "Dalam perjuangan kita (PAS) bagi mencapai kemerdekaan, kita telah dan terusmenerus memperjuangkan Melayu itu sebagai kebangsaan bagi negara Tanah Melayu ini dengan bertapak di atas asas ideologi Islam yang maha suci".

Penyertaan PAS dalam pilihan raya 1959 telah memberikan kejayaan besar apabila Terengganu dan Kelantan berjaya dikuasai. PAS membentuk kerajaan yang dipimpin oleh Mohd Daud Abdul Samad di Terengganu dan Ustaz Ishak Lotfi Omar di Kelantan sebagai Menteri Besar. PAS memulakan langkah sebagai kerajaan di dua negeri Pantai Timur untuk menterjemahkan ideologi perjuangannya yang berasaskan al-Quran dan Sunnah.

Namun begitu, kerajaan PAS di Terengganu telah dijatuhkan pada Oktober 1961 hasil permainan politik kotor Perikatan. Di Kelantan, PAS berjaya bertahan sehingga BN mendaruratkan Kelantan pada akhir 1977. Dalam konteks ini, PAS-lah satu-satunya pembangkang yang diberikan kepercayaan oleh rakyat untuk memerintah kerajaan negeri di negara ini.

Selepas kejatuhan Terengganu pada hujung 1961, PAS mulai menerima tekanan-tekanan politik seperti penyalahgunaan ISA, penahanan Dr Burhanuddin al-Helmy diikuti oleh sekatan politik, keganasan Pemuda Tahan Lasak Umno dan beberapa siri pembunuhan politik.

Perjuangan PAS untuk memartabatkan kebangsaan Melayu Raya berasaskan Islam telah dijadikan kambing hitam dalam Konfrantasi Indonesia pada 1963. PAS menolak pembentukan Malaysia kerana mahukan sebuah negara Melayu yang lebih besar meliputi seluruh alam Melayu dibentuk.

Dalam masa yang sama Umno mencanangkan isu-isu perkauman yang akhirnya membawa kepada beberapa siri perbalahan kaum di Pulau Pinang, Perak dan Singapura antara 1964 hingga 1969, dan kemuncaknnya tercetus Tragedi 13 Mei 1969 yang mengubah landskap politik negara.

Selepas tragedi ini, Datuk Mohd Asri Muda yang memangku jawatan Yang Dipertua Agung PAS semenjak 1965 telah dilantik sebagai Yang Dipertua Agung PAS pada 1971. PAS memasuki era baru dalam politik negara apabila PAS mula meneroka kerjasama dengan Umno bagi menjamin kestabilan politik negara, mengekalkan ketuanan Melayu dan menyerapkan Islam dalam pemerintahan.

PAS menyertai beberapa parti lain telah membentuk Kerajaan Campuran PAS-Perikatan pada 1973, kemudian sama-sama mengasaskan Barisan Nasional (BN) pada 1974. BN mencapai kejayaan besar dalam pilihan raya 1974 dan PAS sendiri telah berjaya menembusi ruang-ruang yang baru sehingga membolehkan Islam disampaikan ke corong telinga rakyat dengan lebih berkesan.

Walaubagaimanapun, keterbukaan PAS dalam membentuk kestabilan politik negara telah disalahgunakan oleh musuh-musuh politiknya dengan melaga-lagakan pimpinan PAS sehingga terjadi krisis politik Kelantan pada 1977. Akibatnya, PAS telah menolak Akta Darurat (Kelantan) 1977 yang menyebabkan PAS bukan sahaja disingkirkan dari BN, tetapi turut kehilangan Kelantan.

Setelah melalui tempoh yang mencabar antara 1978 hingga 1982 di mana PAS terpaksa berhadapan dengan perpecahan, kehilangan kuasa pemerintahan, tekanan ISA dan krisis kepemimpinan, akhirnya PAS telah mengasaskan kepemimpinan ulamak pada Oktober 1982. Tuan Haji Yusof Rawa telah diangkat untuk memimpin PAS bagi menggantikan Datuk Mohd Asri yang meletakkan jawatan.

Permulaan era kepemimpinan ulamak memperlihatkan PAS kembali kepada asas perjuangannya untuk mendaulatkan Islam dan memberikan penekanan terhadap kwajipan tersebut. Gerakan dakwah PAS berkembang dengan lebih tersusun melalui pendekatan haraki dan dalam masa yang sama PAS terus membina jambatan dakwah dengan non-Muslim sehingga terbentuk Majlis Perundingan Cina (CCC).

Di sudut yang lain, pendekatan PAS telah disambut oleh kerajaan dengan melaksanakan juzuk tertentu daripada Islam seperti Dasar Penerapan Nilai-nilai Islam, Dasar Bersih, Cekap dan Amanah serta penubuhan Bank Islam, Universiti Islam Antarabangsa dan lain-lain.

Paling mencabar pada era kepemimpinan ulamak ialah beberapa siri penyalahgunaan ISA yang berlaku pada 1984, 1987 dan 1989, ketimbang dengan desakan PAS untuk diadakan Debat Terbuka PAS-Umno pada 1984. Dalam kemelut ini, tercetus pula tragedi Memali pada November 1985 yang mengorbankan 14 orang ahli PAS. Tetapi, pada 1987, Umno pula menghadapi krisis kepemimpinan sehingga parti tersebut diharamkan.

Yang Dipertua Agung PAS, Ustaz Fadzil Mohd Noor memanfaatkan kesempatan ini dengan mewujudkan kerjasama politik dengan serpihan Umno, Semangat 46 yang membolehkan PAS berkuasa semula di Kelantan. Ketua Dewan Ulamak PAS (kemudian Mursyidul Am PAS), Tuan Guru Dato’ Nik Abdul Aziz Nik Mat diberikan kepercayaan untuk memimpin kerajaan Kelantan semenjak 1990.

Dengan dasar ’Membangun Bersama Islam’, PAS berjaya melaksanakan tanggungjawabnya untuk menegakkan hukum Allah yang berada dalam bidang kuasanya.

Pada 1996, PAS mula berkrisis dengan Parti Melayu Semangat 46 (PMS46) yang menyebabkan Angkatan Perpaduan Ummah (APU) yang dibentuk pada 1989 berpecah. Dua tahun kemudian, Umno sekali lagi menghadapi perpecahan ekoran pemecatan Datuk Seri Anwar Ibrahim yang menyebabkan wujudnya gerakan Reformasi.

PAS telah memimpin Majlis Gerakan Keadilan Rakyat Malaysia (GERAK) bagi menuntut keadilan kepada rakyat, kemudian menubuhkan Barisan Alternatif (BA) pada 1999. Melalui BA, PAS berjaya merampas semula Terengganu. Timbalan Presiden PAS, Datuk Seri Tuan Guru Haji Abdul Hadi Awang diamanahkan untuk mengetuai kerajaan Terengganu sehingga 2004.

Selepas pencapaian lemah PAS pada 2004 kerana momentum Perdana Menteri baru, PAS bangkit semula pada 2008 dengan mengetuai tiga kerajaan negeri dan turut serta dalam kerajaan di Selangor. Kini, PAS dilihat sebagai pencabar utama Umno dalam menguasai politik orang Melayu Islam.

Sepanjang tempoh 1951-2008 ini, PAS telah dipimpin oleh tujuh orang Yang Dipertua Agung/Presiden iaitu Tuan Guru Haji Ahmad Fuad Hassan (1951-1953), Dr Haji Abbas Alias (1953-1956), Profesor Dr Burhanuddin al-Helmy (1956-1969), Datuk Mohd Asri Muda (1969-1982), Tuan Haji Yusof Rawa (1982-1988), Dato’ Fadzil Mohd Noor (1988-2002) dan Datuk Seri Tuan Guru Haji Abdul Hadi Awang (2002 hingga sekarang).

Para pengkaji yang menganalisis perkembangan PAS ini mengatakan PAS telah mengalami empat jenis kepemimpinan iaitu kepemimpinan ulamak tradisi (1951-1956), kepemimpinan nasionalis kiri (1956-1969), kepemimpinan nasionalis kanan (1969-1982) dan kepemimpinan ulamak haraki (1982-sekarang).

Dalam pada itu juga, mereka mengatakan PAS telah melalui empat tahap perkembangan iaitu tahap kemunculan (1951-1959), tahap kebangkitan (1959-1973), tahap kemuncak (1973-1977), tahap kejatuhan (1977-1990) dan tahap kebangkitan semula (1990-sekarang). Dari sudut pembinaan ideologi perjuangan PAS, dikatakan berlaku tiga fasa iaitu fasa penubuhan dan pembentukan ideologi (1951-1958), fasa pencernaan ideologi (1958-1982) dan fasa pengukuhan idelogi (1982-1995).

Sumber: http://sejarahpas.blogspot.com/

Setinggi langitkah darjat DS Najib?

Nama Adam Adli Abdul Halim sebelum ini tidak pernah dikenali umum namun nama ini tiba-tiba menggemparkan negara berikutan tindakan pemilik nama itu yang menurunkan bendera DS Najib di hadapan PWTC selepas SMM menyerahkan memorandum menuntut kebebasan akademik kepada Timbalan Menteri Pengajian tinggi Datuk Saifuddin Abdullah dan Suruhajaya Hak Asasi Manusia Malaysia (Suhakam).

Adam bukan sahaja berjaya menggemparkan negara, beliau serta ahli keluarganya turut menerima tamparan, ancaman dan ugutan hebat dari seluruh penyokong fanatik Umno yang membuat pelbagai provokasi hingga menjadi jenaka di laman Youtube.

Beliau turut menerima surat panggilan ke jawatankuasa disiplin UPSI dan berdepan dua pertuduhan, iaitu mencemarkan nama universiti serta memberi ancaman kepada ketenteraman awam pada 23 Disember lalu.

Namun bagi penulis, tindakan Adam bukanlah satu kesalahan melampau yang mampu menganggu-gugat ketenteraman negara hinggakan di kenakan tindakan sedemikian.

Beliau hanya menjalankan hak sivil sebagai warganegara untuk bersuara terhadap ketidakpuasan hatinya pada kerajaan dan pertuduhan ini tidak berasas sama sekali.

Apa yang menghairankan penulis ialah, bagaimana perlakuan yang remeh sebegini menimbulkan kecelaruan hingga ada yang bagai cacing kepanasan bila bendera DS Najib diturunkan. Tetapi golongan ini hanya diam membisu tatkala ada pihak yang menghina serta mempermainkan agama.

Dalam hal ini, golongan yang mengaku ‘cerdik pandai’ turut menerima tempias bila ada yang secara spontan terpekik terlolong di hadapan Universiti Perguruan Sultan Idris (UPSI) menyatakan ketidakpuasan hati mereka.

Malah ada di antara mereka yang mengaku pernah menuntut di universiti berkenaan. Jika benar dakwaan itu, ke mana hilangnya keprofesionalan mereka sebagai orang yang terpelajar? Atau apakah dakwaan itu hanya omongan kosong untuk membolehkan mereka mendabik dada di khalayak umum?

Ada juga yang meluahkan ketidakpuasan hati dengan memuatnaikkan ke dalam laman Youtube dan melemparkan kata-kata berunsur ugutan sambil mengaku diri mereka ‘panglima perang’.

Penulis sendiri tersenyum melihat gelagat golongan fanatik Melayu yang mungkin ketandusan idea serta wang elaun atau upah dari pihak tertentu hinggakan sanggup memperbodohkan diri di khalayak umum.

Andai kata ada yanag bertanya apakah agama mereka, sudah tentu semua mengaku Islam tapi mengapa bila agama dipersenda dan dipermainkan langsung tiada kelibat pekikan dan lolongan dari golongan ini?

Apakah DS Najib lebih tinggi dan mulia darjatnya berbanding agama Islam? Terjejaskan DS Najib bila bendera yang hanya sehelai kain bercetakkan potret beliau diturunkan bukannya dipijak, dibakar dan dihina.

Yang pasti, rakyat tetap terjejas walau setinggi mana pun bendera DS Najib dikibarkan, minyak tetap naik, harga barang tetap melambung, rasuah dan salah laku pemimpin tetap berlaku.

 Fikir-fikirkan...

Menteri takut gaji kena potong....

　

Pertikaman lidah berlaku di Dewan Rakyat hari ini ketika ahli parlimen berbahas berhubung usul untuk memotong sebulan gaji Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Abdul Razak berjumlah RM22,826.65.

Usul itu, bagaimanapun ditolak dengan undi majoriti setelah dibahaskan oleh beberapa orang ahli parlimen termasuk dari Pakatan Rakyat dan kerajaan. Ia mendapat tentangan hebat dari BN termasuk Menteri di Jabatan Perdana Menteri, Datuk Seri Nazri Aziz.

Perkara itu diusulkan atas sebab tindakan Najib yang didakwa tidak sensitif dengan kesusahan yang dihadapi rakyat apatah lagi dengan kadar inflasi yang tidak terkawal.

Malah laporan audit, masalah dan kepincangan yang berlaku sejak Najib menjawat jawatan itu pada April 2009 juga menjadi salah satu sebab mengapa usul potong gaji PM itu timbul.

Sebenarnya bukan hanya gaji DS Najib sahaja yang patut dipotong, tapi semua pemimpin yang tidak menunjukkan prestasi yang baik ketika menjawat jawatan menteri wajib dipotong bagi memnyedarkan mereka.

Bukan semua menteri yang ada telus menjalankan tanggungjawab, namun apa yang penulis perhatikan rata-rata menteri ini hanyalah memegang jawatan untuk mengumpul harta sahaja.

Yang lain hampeh...semua nak tunggu media buka cerita dahulu baru sibuk nak buat kerja..Sebelum ni duk sibuk buat apa? Apa cerita projek hospital di Shah Alam? Mana menteri yang terbabit? Apa cerita kes projek perumahan terbengkalai yang lain? - Mana menterinya?

Jalan raya tetap berlopak sana, berlubang sini sedangkan tol tak pernah pulak dikurangkan, tetap sama kena bayar, makin naik adalah. Mana menterinya?

Dalam zaman yang serba canggih dengan internet, bangunan tinggi melangit, jalan raya, lebuh raya bertingkat-tingkat namun masih ada yang tinggal dalam pondok buruk yang langsung tak layak dipanggil rumah!!!- Mana menterinya?

Cuba fikirkan kalau menteri yang berkenaan turun padang bagi bantuan peda golongan ini, rasanya TV3 tak perlu nak buat rancangan BERSAMAMU tuh!! Di sebalik rancangan tu, secara terang-terangan membuka pekung pemimpin yang gagal membantu rakyat.

Masalah banjir dari dulu, kini dan mungkin selamanya tak ada perubahan, tetap sama. Masuk musim tengkujuh, tenggelam..sedangkan musim tengkujuh sudah saban tahun berlaku, apa penambahbaikan yang dibuat oleh menteri?

Setakat nak tambah bot, sediakan bantuan kopi, gula, beras tanpa sebarang usaha untuk menebat banjir jawabnya setiap tahun la wajib harung limpahan sungai. - Mana menterinya?

Rosmah boleh berbelanja RM24 juta hanya untuk sebentuk cincin, anaknya pulak boleh berbelanja sebanyak A$60,000 (RM195,000) semasa membeli-belah di David Jones, di Australia dalam masa sehari, jadi kenapa tidak boleh potong gaji PM jika terang terangan gagal menjalankan tanggungjawab sebagai pemimpin??

Baru gertak nak potong gaji sikit bukan main lagi menteri-menteri ni takut..padahal apa lah sangat nak dibandingkan potong gaji sebulan dengan jutaan duit rakyat yang sudah dibazirkan dan dirompak oleh mereka.

Waran tangkap dikeluarkan ke atas Bob Lokman...

Jabatan Agama Islam Selangor telah mendapat waran tangkap ke atas saudara Bob Lokman atas dakwaan menyampaikan ceramah tanpa tauliah.

Pengarah JAIS, Marzuki Hussin memberitahu wartawan di Shah Alam bahawa waran tangkap itu dikeluarkan pada 28 Oktober lalu yang membolehkan Bob ditangkap jika dikesan di negeri itu.

Bob ditahan di Masjid Kampung Sungai Lui, Hulu Langat pada 10 Oktober lalu kerana didakwa menyampaikan ceramah agama tanpa tauliah kepada kira-kira 70 hadirin.

Meskipun diminta tampil memberi keterangannya oleh JAIS, Bob yang kini bergiat aktif bersama PAS berkata tiada sebab untuknya bekerjasama kerana tindakan itu tidak ada kepentingan untuk Islam.

Ekoran pendiriannya itu, beliau sanggup menghadapi sebarang tindakan, termasuk kemungkinan menghadapi waran tangkap daripada mahkamah.

"Nak tangkap, tangkaplah. Saya tidak akan hadir. Sifat (JAIS) begini bukan hendak jaga keharmonian agama," katanya sambil memberitahu dia akan hanya berserah pada Allah.

Bob nama sebenarnya Muhammad Hakim Lokman, 47, disiasat mengikut Seksyen 119 (1) Enakmen Jenayah Syariah Selangor, yang jika sabit kesalahan boleh didenda tidak lebih RM3,000 atau penjara tidak lebih dua tahun.

Ini bukan kes pertama seumpama itu, sebelum ini Dr Asri Zainul Abidin yang sah-sah mempunyai terlebih tauliah (Bekas Pensyarah UIAM) turut berhadapan dengan tuduhan yang sama.

Hinggakan ada yang mengatakan tindakan JAIS itu tidak wajar dan langsung tidak masuk akal. Apa tidaknya, Dr Asri yang memang berkelulusan dari sebuah universiti di Mesir dikatakan tidak layak untuk mengajar dan didakwa tidak mempunyai tauliah. Memang tidak masuk akal.

Kini Bob pula yang menerima tuduhan sama walhal setahu penulis, Bob hanya diundang pada majlis ilmu tersebut untuk menceritakan pengalaman beliau dalam industri hiburan dan bukanlah menyampaikan ceramah ilmiah.

US 1.7 bilion mengalir ke negara seberang

Pekerja Indonesia di Malaysia mengirim pulang ke tanah air mereka wang berjumlah US$1.7 bilion di suku ketiga tahun ini (2011), demikian menurut catatan bank pusat, Bank Indonesia (BI).

Angka itu mewakili lebih daripada separuh jumlah wang sebanyak US$2.91 bilion yang dikirim pulang oleh tenaga kerja Indonesia (TKI) yang bekerja di kawasan Asia Pasifik.

Jurucakap BI, Difi Johansyah berkata, kiriman wang oleh pekerja Indonesia di luar negara ke tanah air mencapai US$5.05 bilion atau kira-kira Rp43 trilion sepanjang suku ketiga tahun ini dan TKI yang bekerja di kawasan Asia mengirim pulang paling banyak wang.

"TKI di kawasan Asia Pasifik mengirim wang ke Indonesia mencapai US$2.91 bilion. Terbesar dibandingkan kawasan lain," kata Difi seperti yang dipetik detikfinance di portal berita detik.com di Jakarta, hari ini.

Beliau berkata, TKI yang bekerja di kawasan Timur Tengah dan Afrika mengirim pulang wang berjumlah US$2.01 bilion dan daripada jumlah itu mereka yang bekerja di Arab Saudi menyumbang jumlah paling besar iaitu sebanyak US$1.68 bilion.

Itu antara angka yang mengalir keluar ke negara Indonesia hasil titik peluh bekerja di Malaysia, belum termasuk ringgit yang mengalir keluar negara hasil perbelanjaan mewah DS Najib anak beranak...

Lepas mak, anak dia pulak...

Dalam suasana rakyat yang semakin terhimpit dengan kos sara hidup yang menggila, pemimpin masih lagi belum bangkit dari tidur dan terus menerus hanyut dibuai kemewahan.

Belum pun reda isu cincin bernilai RM24 juta yang dikaitkan dengan Datin Seri Rosmah Mansor, kini timbul pula isu yang membabitkan anak perempuan beliau.

Akhbar The West Australian, mendakwa anak gadis perdana menteri membelanjakan A$60,000 (RM195,000) semasa membeli-belah di David Jones, antara gedung terbesar di Australia.

Walaupun DS Najib dilihat gagal sebagai Perdana Menteri untuk merangka strategi dalam membantu rakyat dan menghalang ketirisan serta pembaziran sebagaimana yang diumumkan laporan audit, ia tidak menghalang beliau dan kerabatnya untuk bermewah di saat rakyat dirundung kesukaran.

Kerana kegagalan beliau itu, ada pihak bertindak memfailkan satu usul untuk memotong gaji perdana menteri ekoran "masalah dan kepincangan" yang berlaku sejak Datuk Seri Najib Razak menjawat jawatan sebagai perdana menteri pada April 2009.

RM4.7 bilion dibazirkan untuk PLKN...

　

Sebanyak RM4.7 bilion dibelanjakan oleh kerajaan bagi Program Latihan Khidmat Negara (PLKN) sejak ditubuhkan pada 2004 sehingga 31 Ogos tahun ini.

Menurut Timbalan Menteri Pertahanan, Datuk Abdul Latiff Ahmad berkata, program itu berjaya memberi kesedaran awam kepada pelatih untuk menjadi warganegara yang baik melalui imej dan perlakuan positif dan tidak mudah terlibat dengan kes jenayah.

Dr Abdul Latiff berkata, peserta yang menyertai program PLKN didapati berjaya mengawal diri daripada terjebak dengan kes jenayah berdasarkan peningkatan pendaftaran pelatih dalam Pasukan Sukarela dari tahun ke tahun.

Bagi penulis, program ini bukanlah satu aktiviti yang mampu merubah pemikiran golongan remaja di negara ini, malah dengan pendekatan yang diambil tanpa pengukuhan dari aspek keagamaan, ia umpama perkara yang sia-sia.

Malah ia juga dibuat bukan atas dasar kerelaan pelatih kerana mereka dipaksa dan didakwa sekiranya gagal melaporkan diri pada program berkenaan.

Umum mengetahui bahawa ketika program berkenaan berlangsung terdapat banyak kes-kes salah laku melibatkan pelatih terutama melibatkan moral sebagai orang Islam.

Program berkenaan yang dijalankan secara bercampur gaul antara pelatih lelaki dan wanita dilihat langsung tidak membantu dalam pembentukan jati diri mereka terutamanya dari aspek keagamaan.

Ini kerana pendekatan yang dibuat secara bebas tanpa batasan pergaulan juga menjadi anatara punca utama golongan ini terdedah dengan gejala sosial.

Antara kes yang berlaku ketika program itu dijalankan ialah kejadian rogol seorang peserta PLKN oleh

seorang jurulatih di Kem Merang, Terengganu, pelatih melahirkan anak hingga menyebabkan kematian bayi itu di belakang sebuah asrama di kem Cancun Park, Pasir Mas, Kelantan, Pergaduhan antara pelatih di Kem Kisana Beach Resort, Pasir Puteh, Kelantan, kes cabul, potong rambut pelatih lain keracunan makanan dan juga kes kematian.

Dan banyak lagi kes-kes terpencil yang memang tak habis kalau nak dirungkaikan satu persatu dan ini dengan jelas menafikan dakwaan yang dibuat oleh Datuk Abdul Latiff Ahmad bahawa program PLKN itu berjaya memberi kesedaran kepada pelatih mengenai imej dan perlakuan positif.

Malah ia merupakan pembaziran yang tersangatlah besar melibatkan duit rakyat sedangkan pada masa kini ramai lagi rakyat menderita hidup dalam keadaan serba daif yang memerlukan bantuan.

Justeru, wajarlah kiranya program yang hanya membazirkan duit rakyat ini dibubarkan terus bagi memberi laluan kepada perkara yang lebih penting untuk kesejahteraan rakyat.